• Daalsebuurt 3
  • Daalsebuurt 4
  • Daalsebuurt 5
Pastor Daalsebuurt

Na een jaar zwerven over straat koos ik niet voor een eigen pandje in de buurt om daar mijn eigen dingen te gaan doen: ik schoof aan bij deze ontmoetingsplek in de buurt toen de nieuwe speeltuin net geopend was. Enerzijds om er kinderen en andere buurtbewoners te ontmoeten. Anderzijds om er met de speeltuinleiding aan mee te werken hier een soort 'Huiskamer van de Buurt' van te maken. Niet dat we dat vooraf wisten. Het was een kookpot waar van alles en nog wat gebrouwen kon worden, varend op de krachten en ontwikkelingen in de buurt, op wat kinderen en andere buurtbewoners hiervan willen maken. We maken daarbij gebruik van talenten van kinderen, jongeren en volwassenen, laten ons uitdagen door hen en door elkaar als werkers: ieder op eigen vakgebied en met eigen professionaliteit, aanvullend en in goede samenwerking. We nemen de presentiebenadering als uitgangspunt voor ons werk, en denken erover na hoe dat hier in deze buurt binnen het speeltuinwerk en binnen het buurtpastoraat vorm moet krijgen. Inmiddels schuiven ook andere werkers aan, zoals de Wijkagent, de eigenaren en personeel van de AH en ook het Outreachend Maatschappelijk Werk. Het is een belangrijke beweging: dat werkers naar de buurt komen, mensen ontmoeten en leren zien wie zij daar moeten zijn, vertrouwde gezichten worden en aanklampbaar zijn als werker zodat buurtbewoners eenvoudig gebruik kunnen maken van hun professionele mogelijkheden en talenten. Het werkt, maar je moet het wel durven en van je werkgever mogen: je eigen agenda loslaten, niet op afspraak werken en je laten aanspreken. Voor buurtbewoners, die vooral de ervaring hebben hoe moeilijk het is om dwars door bureaucratie en regelgeving aan goede zorg en hulp te komen, is dat een verademing.

Door zelf zo te werken ben ik niet alleen in de speeltuin en op straat, maar inmiddels bij veel bewoners kind aan huis. Soms ken ik al meerdere generaties. De kinderen van toen zijn de jongeren van vandaag, de jongeren van toen de ouders van kinderen van nu. We blijven elkaar opzoeken en ik groei met ze mee. Ik laat me meenemen in hun gewone, dagelijks leven en ervaar zo hoe dat eruit ziet, signaleer als het niet goed gaat of wat juist wel goed gaat, ben gesprekspartner en getuige. Voor velen ben ik een vertrouwensfiguur geworden, gaan gesprekken over geheimen, over schuldig zijn, over verlangens en toekomstdromen, mislukkingen of geschonden zijn, levenskracht en –vreugde. Vaak deel ik zo in belangrijke gebeurtenissen in hun leven en wordt mijn hulp, zorg of bemiddeling makkelijk gevraagd op allerlei terreinen. Ik bied die of zoek met hen naar professionals die hun dat kunnen bieden. Ik ga met ze mee naar allerlei instanties als ze dat aan mij vragen: omdat ze bang zijn dat ze het niet goed kunnen uitleggen; omdat het eerder niet goed was verlopen; omdat ze onzeker of zenuwachtig zijn; omdat ze bang zijn agressief te worden; of omdat ze dan niet alléén hoeven te gaan.

Regelmatig zoek ik mensen op die opgenomen zijn in een ziekenhuis, opvang voor verslavingszorg of de psychiatrie. Dat doe ik ook als kinderen of jongeren uit huis geplaatst zijn of als mensen wegens problemen uit huis gevlucht zijn. Maar ook als mensen bij wie veel reuring in het leven is, verhuisd zijn, blijft de band en blijf ik beschikbaar. Naast bezoeken, is er e-mailcontact, zijn er telefoontjes, berichten via Hyves of worden kaartjes gestuurd. Dat zijn ook lijntjes waarlangs zij mij opzoeken.

Naast meewerken aan die 'Huiskamer van de buurt' en van betekenis zijn op individueel- en gezinsniveau onderneem ik allerhande dingen met buurtbewoners die het samenleven, hun ontwikkeling en geluk bevorderen. Het zijn geen vaste groepen met door mij geplande activiteiten. Ze zijn vaak gemêleerd van samenstelling, zeker qua culturele achtergrond en regelmatig ook qua leeftijd. Kenmerkend is dat zich steeds kleine groepjes vormen en zich ook weer oplossen om vervolgens weer, geheel anders, te ontstaan – als een soort ademen. Dan trekken we vaak de buurt uit, de wijde wereld in. Naar de stad om verjaardagen te vieren; naar de bieb om boeken te lenen; naar mijn kantoor om samen huiswerk te maken of thee te drinken met een goed gesprek, om te vergaderen of samen iets te maken. We gaan zwemmen of ondernemen een fietstocht. Soms gaan we zelfs de stad uit: naar mijn huis om te koken, maken uitstapjes in de vakantie, houden een picknick of trekken met een bonte stoet naar een pretpark of dierentuin. De ideeën komen van hen en ze organiseren het zelf. Mijn aandeel: hen daarin volgen en voorwaarden scheppen zodat het kan gebeuren: hen prikkelen ideeën uit te werken; zo nodig zoek ik naar financiële steun; en vooral door mee te denken en mee te gaan: zo maak ik het tot een veilig gebeuren, mag het van de moeders en durven mensen ook. Het gaat hier niet alleen om zelfontplooiing of ontspanning, zeker ook om het 'samenleven' te bevorderen, gebeurtenissen te delen, geschiedenis met elkaar op te bouwen, elkaar beter te leren kennen. Bovendien maken we, door de buurt uit te trekken en ándere dingen te doen dan ze gewend zijn, de wereld een beetje groter.

 

m_debree

Monique de Bree

Als buurtpastor in de 1e Daalsedijkbuurt verbind ik me met bewoners van welke leeftijd, cultuur of gezindte ook. Ik werk met hen op straat en bij hen thuis aan hun eigen en gezamenlijke geluk op vele levensgebieden. Dat doe ik vanuit het evangelie met trouw, liefde en professionaliteit, op basis van de presentiebenadering, en in samenwerking met vele anderen. De kostbaarheid van elke mens staat daarbij voorop.

  contact

Rutger_van_Breemen

Rutger van Breemen

Mijn naam is Rutger van Breemen en sinds 1 augustus 2016 ben ik als buurtpastor werkzaam in de Daalsebuurt. Ik werk in die wijk samen met
Monique de Bree. Ik heb theologie gestudeerd in Utrecht en ben in juni
2016 afgestudeerd. Ik woon in Gorinchem, dus ik reis op en neer met de bus. In Gorinchem ben ik ook lid van de gemeenteraad.
In de wijk wil ik met de buurtbewoners en optrekken. In goede en in kwade dagen. In het Evangelie vind ik mijn
inspiratie en mijn zending. Daardoor gevoed en begeesterd, wil ik een
naaste zijn voor mensen, die soms een luisterend oor, dan weer een
helpende hand en dan weer een troostende schouder kunnen gebruiken. Ik
ben erg blij om op die manier werkzaam te kunnen zijn!

 
*